Duch świąt – Anna Kańtoch (recenzja)

Nie przestaje mnie zachwycać przewrotność tego pomysłu i nonszalancja z jaką wyd. Muduko wypuściło w czerwcu książkę świąteczną z zimowym widoczkiem na okładce. „Duch świąt” obiecuje bożonarodzeniową opowieść z dreszczykiem, ale musicie wiedzieć, że nie jest to zwykła książka, bo najnowsze dzieło Anny Kańtoch to jednocześnie zajmująca powieść i nie mniej fascynująca gra paragrafowa.

Dziennik wdzięczności. Rok z wdzięcznością i modlitwą (recenzja)

Wdzięczność to temat, który od dłuższego czasu we mnie pracuje. Każdego dnia staram się znaleźć coś, za co mogę dziękować, co bardzo dobrze działa na moje rozchwiane nerwy. Dziennik wdzięczności autorstwa Kate Circle pomaga mi dostrzegać iskierki dobra w codzienności, dlatego bardzo się cieszę, że Kasia stworzyła również tożsamy dziennik przeznaczony dla dzieci.

Dziękuję Ci Boże. Dziennik wdzięczności. 52 tygodnie z Biblią i modlitwą – Kate Circle (recenzja)

Pytacie w listach o tomik „Dziękuję Ci Boże. Dziennik wdzięczności” od Kate Circle, dlatego spieszę z krótką recenzją. Przede wszystkim musicie wiedzieć, że wdzięczność to jeden z tych prezentów, którym możecie obdarowywać siebie, ludzi i świat każdego dnia, a nie tylko od święta, a książka Kasi pomaga wyrobić nawyk dostrzegania dobra i piękna w codzienności.

Rok w książkach, czyli 12 ulubionych cytatów z lektur przeczytanych w 2022 r.

Rok w książkach to mój tradycyjny przegląd lektur z 2022 r. pod kątem cytatów wartych zapamiętania. Oto moje ubiegłoroczne TOP 12, zapraszam.

Ćwiczenia kreatywnego pisania. I Szekspir jakoś zaczynał, czyli kurs pisania dla opornych

Pisanie to praca, której można się nauczyć. To odkrycie było dla mnie jak grom z jasnego nieba, bo zawsze mi się wydawało, że żeby pisać, trzeba poczuć na sobie dotyk muz. Talent jest ważny, oczywiście, bez tego nie ma literatury, ale czas zerwać wizerunkiem pisarza jako jednostki wybitnej i zabrać się do nauki rzemiosła. A pomogą nam w tym „Ćwiczenia kreatywnego pisania”. 

90 urodziny Wiesława Myśliwskiego – wspomnienie z Conrad Festival

Wiesław Myśliwski

Z okazji 90. urodzin Wiesława Myśliwskiego sięgam do mojego osobistego archiwum, żeby przypomnieć sobie i Wam spotkanie z Mistrzem, które odbyło się 19 października 2015 r.. w ramach Conrad Festival.

Rok w książkach, czyli 12 ulubionych cytatów z lektur przeczytanych w 2021 r.

ceramika bolesławiec

Rok w książkach powoli staje się moją małą tradycją. Lubię patrzeć na miniony rok przez pryzmat przeczytanych książek, bo bardzo rzadko są przypadkowe lektury. W 2021 r. trochę sobie odpuściłam, rewolucje życiowe odciągały mnie od czytania, ale nie znaczy to, że nie trafiałam na słowa warte zapamiętania. Oto 12 ulubionych cytatów z lektur przeczytanych w 2021 r. Zapraszam.


1. „Nie potrafię przewidzieć tego, co będzie. Tak samo jak ty. Nie mogę cię nawet zapewnić, że będę cię zawsze kochał. Jeżeli zdarzyło się już tyle, to może się zdarzyć wszystko. Może stanę się jutro zieloną meduzą? To nie zależy ode mnie. Ale w tym, co od nas zależy, będziemy razem. Czy to mało?”
– Stanisław Lem „Solaris”

2. „Nie zamierzam cię przekonywać, powiem ci tylko tyle: usiłujesz – w sytuacji nieludzkiej – zachować się jak człowiek. Może to i piękne, ale daremne. Zresztą i tego piękna nie jestem pewny, bo czy to, co głupie, może być piękne”.
– Stanisław Lem „Solaris”

3. „Muzyka przeszywa skórę i mięśnie, by wniknąć w kości. Potrafi wpłynąć na nastrój, zamienić optymizm w przygnębienie i pokierować myślą, od beztroskich rozważań do poruszającego biodrami, wyciskającego poty pożądania. Pod tym względem muzyka przypomina pogodę – słońce cieszy duszę, a deszczowe dni dręczą ją napierającymi myślami zniechęcenia. Gdy chodzi o muzykę, istoty ludzkie są bezradne, ich ciała wyginają się, podrygują, unoszą i opadają, wirują aż kręci im się w głowach. Wszystko zależy od melodii”.
– Siri Hustvedt „Wspomnienia przyszłości”

4. „Myślałam, że czuję smutek. Dopiero potem zrozumiałam, że to była samotność. Dotąd myślałam, że ona dzieje się, tylko kiedy siedzę sama w pokoju, kiedy długo nie zasypiam albo kiedy idę ze szkoły, ocierając dłoń o barierki i ściany, kiedy nikt nie widzi, nie słyszy. Że wtedy jest najbardziej wyczuwalna, chropowata samotność”.
– Anna Ciarkowska „Pestki”
>


5. „I ostatni już żal, że nie wiedziałam, że to już, że to tyle. Gdybym wiedziała, że w tej grze i tak przegram, grałabym ciągle za całą stawkę, grałabym całym życiem i sobą, i wszystkim, co mogłabym postawić. Gdybym wiedziała, że moje jest tylko to, co przeżyję z tobą, brałabym wszystko, co do jednej minuty, co do jednego gestu. Wszystko się już wydarzyło, a ja mam poczucie, że wszystko przeszło mi obok. I taki mam żal”.
– Anna Ciarkowska „Pestki”

6. „Im jestem starszy, tym większa ogarnia mnie niepewność, więc szukam znaków ocalenia gdzieś na początku. W zdarzeniach, które trwały jedną chwilę i zgasły jak ogień na wietrze. Nawet ich nie pamiętam i muszę je sobie wyobrazić. Lepić z kleistego mułu słów. Sztukować prawdę i pamięć biegłością w gadaninie. Sprytem serca, które zrobi wszystko, żeby się wzruszyć. Jestem jak ten kraj, który odwraca wielki smutny łeb, żeby gapić się za siebie. Bo tylko tam może zaznać pocieszenia”.
Andrzej Stasiuk „Przewóz”

7 .„Tata mówi, że powiedzenie 'Czas leczy rany' to gówno prawda. Według taty tak mówią tylko ci, którzy nic w ogóle nie rozumieją i nigdy przez nic złego nie przeszli. A moje szare komórki myślą, że tata może mieć rację, bo - przynajmniej u mnie - jeszcze nic się nie zagoiło, chociaż wakacje już się zaczęły”.
Selja Ahava „Rzeczy, które spadają z nieba”

8. „Psy są jednym z ważniejszych dowodów na to, że świat istnieje. Kiedy stracisz pewność, czy wciąż żyjesz, popatrz na psa, napisałam do koleżanki. Psy są czystym żywiołem, którego nie da się podrobić. Ich zapach, ruchy, gesty, mimika i ich wola życia. Dlaczego, na Jowisza, nie ewoluowaliśmy z psów? Bylibyśmy lepsi, rozmiłowani w świecie, wierni i czuli.”
Wioletta Grzegorzewska „Wilcza rzeka”

 
 
9.„We własnym domu najtrudniej znajduje się pierwszą swastykę. Kolejne szokują już mniej, aż w końcu człowiek obojętnieje. W rodzinnych szpargałach naliczyłem ich dwadzieścia dziewięć. Niewykluczone, że wpadną mi w ręce kolejne – ostatnią znalazłem już podczas pisania książki, gdy okazało się, że zabłąkana zaśniedziała moneta w babcinej kuchni, leżąca od dawna gdzieś pod meblościanką, to pięć fenigów z 1941 roku.”
– Zbigniew Rokita „Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku”

10. „Co­dzien­ność ma w sobie coś ta­kie­go, że aż chcę o niej wie­dzieć wszyst­ko, nic na to nie po­ra­dzę, tak dzia­ła mój mózg. Wiel­kie hi­sto­rie nie in­te­re­su­ją mnie wcale albo bar­dzo mało. Lubię jed­nak znać pęk­nię­cia i wszyst­ko, co brzyd­kie, nie­mi­łe oraz nie­na­da­ją­ce się na ekra­ni­za­cję, po­nie­waż jest w tych rze­czach mnó­stwo nie­oczy­wi­ste­go uroku i coś nie­skoń­cze­nie przej­mu­ją­ce­go. Wiem, że nie mogę ni­ko­go prze­ko­nać do tej tezy, coś ta­kie­go można tylko po­czuć. Chcia­ła­bym, żeby pi­sa­nie skła­da­ło się z sa­mych wra­żeń, żeby dało się po­ło­żyć je na ję­zy­ku i zjeść.”
– Dorota Kotas „Cukry”

11. Jest jesz­cze coś, o czym długo nie wie­dzia­łam, wła­ści­wie przez cały okres na­szej przy­jaź­ni, coś za­ra­zem prost­sze­go i bar­dziej zło­żo­ne­go niż wszyst­kie słowa, cały nie­do­sta­tek. Coś, czego na­uczy­ły mnie chyba dzie­ci, gdy je kar­mi­łam, pod­cie­ra­łam, prze­wi­ja­łam, tu­li­łam nocą, gdy nie mogły spać: to mi­łość, ale nie taka za­cho­waw­cza, prze­ga­da­na, tylko spraw­cza, taka bez dru­giej stro­ny me­da­lu, i to jest w niej naj­gor­sze, ale i naj­lep­sze.
– Lynn Steger Strong „Niedostatek”

12. „Oka­zu­je się, iż ze wszyst­kich przeżyć i doświad­czeń, ze wszyst­kich zdol­no­ści i wła­ści­wo­ści, mi­łość jest naj­waż­niej­sza. Naj­waż­niej­szą oka­zu­je się rów­nież hi­sto­ria ludz­kiej mi­ło­ści, jej roz­wój, jej prze­mia­ny, jej ob­umie­ra­nie i po­wtór­ne na­ro­dze­nie. Wiara prze­mi­nie, na­dzie­ja prze­mi­nie, po­zo­sta­nie mi­łość. Nasze spo­tka­nie z Bo­giem jest za­wsze na miarę na­szej mi­ło­ści”.
ks. Józef Tischner „Wiara ludzi wolnych”
 
 

Dzienniczek wdzięczności, czyli wyćwiczyć wewnętrzny optymizm

„Dzienniczek wdzięczności” to sympatyczna książka łącząca krótkie teksty do refleksji z miejscem na notatki. A wszystko po to, żeby nauczyć się doceniać codzienność, patrzeć na świat i siebie łaskawszym okiem.

Rok w książkach, czyli 12 ulubionych cytatów z lektur przeczytanych w 2020 r.


Tak jak w ubiegłym roku, jako nienaprawienie kolekcjonerka cytatów, postanowiłam zebrać garść moich ulubionych zdań z książek przeczytanych w 2020 r. Zapraszam.

30 najlepszych książek mijającej dekady (2011-2020)

Ostatnia dekada była okresem mojego intensywnego czytelniczego rozwoju, pełnego ukształtowania się gustu i literackiego smaku. Bywały lata, że czytałam intensywnie i nałogowo ponda 200 tytułów rocznie, a moja czytelnicza norma kształtuje się w granicach 100 książek rocznie. Nie chwalę się, po prostu powtarzając za Witem Szostakiem „Jestem pełnoletnia i głodna cudzych słów.” Muszę czytać, bo bez tego jestem niekompletna i pusta w środku. Dlatego postanowiłam przejrzeć moje zapiski i osobistą ewidencję lektur, żeby wybrać 30 najlepszych książek mijającej dekady. Wybór jest oczywiście czysto subiektywny, podyktowany poziomem olśnienia, sentymentem i poczuciem, że akurat ta książka, a nie inna odegrała w moim życiu istotną rolę.

5 książek z 2019 r., których nie wolno przegapić

W 2019 r. przeczytałam 104 książki (jeśli dobrze policzyłam). Oczywiście nie były to same nowości, do kilku tytułów wróciłam po latach, żeby przypomnieć sobie dawne olśnienia i zachwyty. Jednak skupiając się na roku wydawniczym 2019 chciałabym zwrócić szczególną uwagę na 5 tytułów, które uznałam za ważne, potrzebne, wytrącające z równowagi, piękne. Dwie powieści, dwa reportaże i jeden tom poezji. Sprawdźcie jakich tytułów z 2019 r. nie wolno przegapić.

Rok w książkach, czyli 12 ulubionych cytatów z lektur przeczytanych w 2019 r.

cytty z książek

Jestem maniakalną zbieraczką cytatów z książek. Czasami jakaś lektura jako całość niekoniecznie mi się podoba, ale ma w sobie fragmenty, które mnie prześladują i nie dają o sobie zapomnieć. Tak jak poniższe 12 cytatów z książek czytanych w 2019 r.

Literacki Dzień Ojca, czyli sześć książek o ojcostwie, których wstyd nie znać

Z okazji Dnia Ojca przygotowałam dla Was zestawienie sześciu najlepszych książek o ojcostwie (pięć powieści i jeden komiks), które trzeba przeczytać. Ważne, wzruszające, ściskające serce i wywołujące mnóstwo emocji są dla mnie  pewnego rodzaju wyznacznikiem jakości. Pewnie dlatego nie ma wśród nich żadnych nowości. Zapraszam!