Nie przestaje mnie zachwycać przewrotność tego pomysłu i nonszalancja z jaką wyd. Muduko wypuściło w czerwcu książkę świąteczną z zimowym widoczkiem na okładce. „Duch świąt” obiecuje bożonarodzeniową opowieść z dreszczykiem, ale musicie wiedzieć, że nie jest to zwykła książka, bo najnowsze dzieło Anny Kańtoch to jednocześnie zajmująca powieść i nie mniej fascynująca gra paragrafowa.

W 2025 r. wróciłam do pisania ręcznego i mówiąc szczerze niewiele rzeczy sprawiało mi tyle radości co ta prosta czynność. Odkurzyłam mój notatnik z cytatami z książek i większość z tego, co chciałabym zapamiętać przepisałam do mojego skórzanego brulionu. Miniony rok zdominowały w zasadzie cztery książki, to w nich zaznaczałam najwięcej fragmentów i to one najbardziej mnie poruszyły, dlatego i tutaj postanowiłam się skupić tylko na tych tytułach, bo kto mi zabroni. :)

Kolejny rok minął mi na czytaniu książek. W 2025 r. znów byłam w formie i chętnie sięgałam po różne gatunki literackie, wspomagałam się audiobookami, które zajęły miejsce ebooków, po zakończeniu abonamentu na jednej z platform. Okazało się, że słuchanie książek sprawia mi nie mniejszą frajdę niż ich czytanie, a głos lektora potrafi podbić wrażenia z lektury o kilka oczek. Równie regularnie korzystałam z zasobów miejskiej biblioteki, sięgałam po zaplanowane tytuły, a czasem przynosiłam do domu coś zupełnie przypadkowego. Finalnie udało mi się przeczytać 114 rożnych książek, co spełnia moje ambicje, gdyż moja osobista poprzeczka jest ustawiona na wysokości 100 tytułów rocznie.

Mam wielką słabość do wszelkich artykułów papierniczych (co jest częstą przypadłością książkar), a już ładne zeszyty i notesy wzbudzają u mnie szybsze bicie serca. „Co cię ożywia. Notuj z ks. Piotrem Pawlukiewiczem” jest właśnie takim pięknym notatnikiem, który ma dodatkowy atut, którym są cytaty z nieodżałowanego ks. Piotra.

Teraz jest najlepiej. Moment przejścia między latem, a jesienią, to mój ulubiony czas w roku. Kocham te chłodne poranki i ciepłe dni, słońce mieniące się wśród liści, powietrze pachnące nostalgią, nowymi książkami, zeszytami i przyborami piśmienniczymi, które tak lubię. Za nic nie chciałabym wrócić do szkoły, ale sympatia do września szarpie moje serce. Zawsze o tej porze zaczynałam też poszukiwania papierowego kalendarza na kolejny rok, jednak tym razem idealny terminarz znalazł mnie pierwszy.

Wdzięczność to temat, który od dłuższego czasu we mnie pracuje. Każdego dnia staram się znaleźć coś, za co mogę dziękować, co bardzo dobrze działa na moje rozchwiane nerwy. Dziennik wdzięczności autorstwa Kate Circle pomaga mi dostrzegać iskierki dobra w codzienności, dlatego bardzo się cieszę, że Kasia stworzyła również tożsamy dziennik przeznaczony dla dzieci.

Książka „Wolność jest w Niej. Z Maryją na ścieżkach Biblii i życia” Marii Miduch oraz s. Anny Marii Pudełko była dla mnie przełomowa, bo pokazała mi matkę Jezusa jako zwykłą kobietę, od której warto uczyć się wolności i bliskości z Bogiem. Dla mnie to najlepsza książka o Maryi, jaką można przeczytać, dlatego bardzo cieszę się, że siostra Apostolinka postanowiła iść o krok dalej i stworzyć autorski „Dziennik Maryjny”.

Przygotowałam dla siebie i dla Was 12 drogowskazów na cały rok, czyli garść cytatów z nauki ks. Jerzego Popiełuszki o życiu. Zapraszam.

Z powodu braku innych zainteresowań, jak co roku czytałam dużo i często. Miałam małe zastoje, które jednak nie trwały zbyt długo. Wybrzydzałam i kręciłam nosem, ale jakoś mniej niż w latach ubiegłych, bo o dziwo wiedziałam czego chcę i sięgałam po przemyślane tytuły. Finalnie ustukałam 126 różnych krótszych bądź dłuższych książek, co oczywiście nie ma żadnego znaczenia, ale też trochę ma, bo lubię prowadzić te moje statystyki i porównywać swoją czytelniczą formę na przestrzeni lat.

Pytacie w listach o tomik „Dziękuję Ci Boże. Dziennik wdzięczności” od Kate Circle, dlatego spieszę z krótką recenzją. Przede wszystkim musicie wiedzieć, że wdzięczność to jeden z tych prezentów, którym możecie obdarowywać siebie, ludzi i świat każdego dnia, a nie tylko od święta, a książka Kasi pomaga wyrobić nawyk dostrzegania dobra i piękna w codzienności.

Wrzesień to taki trochę nowy rok, tylko lepszy, bo pachnący słońcem i jesienią. Schyłek lata i początek jesieni, to mój ukochany czas w roku, który zawsze napełnia mnie melancholią i smutnym szczęściem. Zawsze wtedy szukam sobie kalendarza do zapisywania planów i marzeń na kolejny rok. Lubię nowe kalendarze, zupełnie puste, a jednak pełne obietnic tego, co dopiero ma się wydarzyć.

Okopy – mała wioska na Podlasiu. To tutaj wszystko się zaczęło. Tutaj 14 września 1947 r. w zwykłej, kochającej się rodzinie, urodził się Alfons Popiełuszko, przyszły ks. Jerzy, błogosławiony (święty, bo to przecież tylko formalność), mój przyjaciel.

Opadł już kurz po hucznych obchodach Roku Szymborskiej. Zostały wspomnienia, emocje i książki. Nowe oraz już znane, wznawiane i poprawiane specjalnie na tę okazję. Ostatnie jubileuszowe wydawnictwo to publikacja absolutnie nadzwyczajna i wyjątkowa. Artbook „Wisława Szymborska/Grażka Lange” łączy w sobie piękno poezji z graficzną interpretacją wierszy.

To już 12 lat, od kiedy świat jest uboższy o przenikliwość, piękno i iskierki humoru Wisławy Szymborskiej. Zamiast kwiatka – książka. I to jaka! „Kryniccy, to przecież dla Was!” to prawdziwa wydawnicza perełka.

Styczeń, który zwykle mi się dłuży, w tym roku minął mi błyskawicznie. Pewnie za sprawą wielu drobnych, bieżących spraw, które adsorbowały czas i myśli. Mimo wszystko gdzieś pomiędzy udało mi się przeczytać 10 książek, w tym dwie absolutnie wspaniałe, czyli „Strużki” Marii Halber oraz „A pamiętasz, mamo?” Kateryny Babkiny. Wróciłam też do „Zniknąć” Petry Soukopovej i okazało się, że jest jeszcze lepsza niż zapamiętałam. 

Pierwszy miesiąc 2024 r. dobiega już końca, a minione trzy tygodnie pewnie zweryfikowały już część postanowień noworocznych. Należę do osób, które zawsze coś sobie obiecują na początku roku kalendarzowego. Tym razem poza kilkoma standardami postanowiła zadbać o rozwój swojej duchowości i relacji z Panem Bogiem. Wiara jest dla mnie bardzo ważna, dlatego chcę się o nią troszczyć i wzrastać w Miłości. Dla tych, którzy również chcieliby zbliżyć się do Boga, ale nie wiedzą jak to zrobić, przygotowałam kilka pomysłów, które sama z różną intensywnością wcielam w życie. Zapraszam.

Wciąż czytam książki z ołówkiem w ręku i wynotowuję cytaty warte zapamiętania. Właściwie to zestawienie mogłoby się składać jedynie ze słów Radka Raka zapisanych w tomie „Agla. Aurora”. I choć drugi tom przygód Sofiji Kluk był zdecydowanie za długi i rozciągły (dobre 300 stron do wycięcia), to pięknych słów w nim nie zabrakło. Ale nie tylko pan Rak mnie olśniewał, dlatego przygotowałam dla was 12 moich ulubionych cytatów z 2023 r. Zapraszam!

Cały 2023 r. spędziłam z książką w ręku, choć finalnie nie przeczytałam aż tak dużo jak dotychczas. Co prawda dobiłam do 100 tytułów, ale dobre 20 z nich to były książki dla dzieciaków, które czytałam na głos z moim synem (niektóre nawet kilka razy). Kilkanaście książek porzuciłam z różnych przyczyn, kilka innych rozgrzebałam z zamiarem dokończenia ich w 2024 roku. A poniżej wybór moich 12 ulubieńców z ubiegłego roku. Zapraszam, a każdą książkę z listy polecam całym sercem.