„Zasady śmiesznego zachowania” to ponoć książka, którą Emil Hakl lubi najbardziej spośród swojego dorobku. Tytuł powieści jest odrobinę mylący, bo kojarzy się z typowym poradnikiem. Natomiast to zachowanie głównego bohatera jest śmieszne, w sensie niepoważne i godne pożałowania. Takie, które można skomentować jedynie pobłażliwym machnięciem ręką.